|
Jeugdverhaal
17. Een zware onweersbui
Nauwelijks had Luther afgerekend met de Zwickauer-profeten, of hij zette zijn hervormingswerk weer voort. Het Nieuwe Testament had hij nu in het Duits vertaald en het werd heel druk gekocht. Maar daarbij mocht het niet blijven. Luther zou niet rusten voordat hij de hele Bijbel in zijn moedertaal had overgezet. Met ijver begon hij daarom aan de vertaling van het Oude Testament. Maar hij hoefde dit zware werk nu niet meer aleen te doen, zoals op de Wartburg. Nu had hij zijn vrienden bij zich, zoals Melanchton en Bugenhage, die hem trouw hielpen. Maar al werd hij geholpen, het duurde toch nog twaalf jaar voor het Oude Testament gereed was. Maar toen -in 1534- hadden de Duitsers dan ook de hele Bijbel in hun eigen taal. En die Bijbel werd zo vaak gekocht, dat hij al het volgende jaar herdrukt moest worden. 't Had lang geduurd, dat was waar, maar Luther kon ook niet de hele dag alleen maar schrijven, zoals op de Wartburg. Hij had meer te doen, want de Hervorming moest zich uitbreiden over heel Duitsland, als het kon over heel Europa. Luther ging de eerste tijd na zijn terugkeer van de Wartburg heel veel preekreizen maken. Dan bezocht hij verschillende steden en dorpen, waar hij het Evangelie verkondigde.
En de ban van de keizer dan? Ja, die was nog altijd van kracht en daarom was het wel gevaarlijk voor Luther om overal te gaan preken. Hij deed het zo geheim mogelijk. Nooit reisde hij overdag, maar altijd ´s nachts. Op een paard, of gezeten in een wagentje trok hij dan de eenzame wegen langs. Niemand zag hem en als hij soms toch mensen ontmoette, kon niemand vermoeden dat die ruiter de vogelvrij verklaarde Maarten Luther was.
Behalve zijn Bijbelvertaling schreef hij ook veel boeken en verder brieven naar hervormingsgezinde mensen in het buitenland; tot zelfs in Letland toe. De Hervorming breidde zich door Gods genade en Luthers vlijtige arbeid gestadig uit.
In Maagdenburg werd Luther geholpen door een oude lakenwever. Deze man had veel van Luther gehoord en gelezen en hij was het helemaal met de Hervormer eens. ´Het zou mooi zijn als de hervormer ook eens in onze stad kwam´, dacht de lakenwever. Op zekere morgen stapte hij naar de markt en begon daar liederen van Luther te zingen, terwijl hij ze intussen aan ieder die ze hebben wilde verkocht. Verrukt luisterden de mensen toen hij Psalm 120 zong, zoals Luther die berijmd had:
Uit de diepten, Hemelheer!
Roept tot U mijn schreiend harte.
Buig U in genade neer,
Stil mijn angst en keer mijn smarte.
Zaagt Gij Heer, de zonden aan,
Heere, Heer! Wie kon bestaan?
´k Zie op U mijn Heer en God,
Vol aanbidding toeft mijn ziele,
In Uw handen rust mijn lot.
En wanneer ik nederkniele,
Hopend op Uw vriend´lijk woord,
Opent zich de hemelpoort.
Wat vonden de mensen dát mooi! Allen wilden ze dat lied kopen, maar net toen de lakenwever druk bezig was zijn blaadjes uit te delen, kwam de burgemeester langs. Hij was naar de mis geweest en maakte zich zó boos, dat hij de lakenwever gevangen liet nemen. Maar daar waren de mensen slecht over te spreken. 'Dat gaat zo maar niet!' schreeuwden ze, 'wij zijn er ook nog!' Dadelijk togen meer dan tweehonderd mensen naar het stadhuis, braken de gevangenis open en bevrijdden de gevangene. Maar daarbij bleef het niet. Nog diezelfde dag -6 mei 1524- besloten een groot aantal burgers dat naast de priesters voortaan ook Evangelische predikanten in Maagdenburg zouden werken. Dit gebeurde en de toeloop naar de preken van de dominee was zo groot, dat de priesters al op 17 juli Maagdenburg verlieten. In tien weken tijd was deze omkering tot stand gekomen.
Zoals het in Maagdenburg ging, verliep het in vele plaatsen in Duitsland; al meer breidde de Hervorming zich uit. Maar opeens kwam er een zwaar onweer opzetten. Luther schrok ervan, want hij had deze bui niet aan zien komen. De boeren waren in Duitsland altijd erg onderdrukt door de graven en baronnen. Nu Luthers leer van vrijheid sprak, dachten ze door het met hem eens te zin, ook meer rechten te krijgen. Zij stelden twaalf artikelen op, waarin zij hun eisen neerlegden. Luther was het met die eisen eens en schreef een boekje, waarin hij het voor de boeren opnam.
Toen werd er over die artikelen onderhandeld. Maar dat ging veel te langzaam naar de zin van Johan Muller. Hij woonde in het Zwarte Woud. Op een morgen verscheen hij op straat met een rood pak aan en een rode muts op zijn hoofd. Hij liet de klok luiden en een zwart-rood-wit vaandel voor zich uitdragen. De mensen liepen te hoop met knuppels en hooivorken gewapend en volgden hun aanvoerder. 't Werd al gauw een leger, waarvoor men bang kun zijn. De woedende boeren stormden de kloosters binnen en vielen zelfs kastelen aan. Het werd een ware burgeroorlog en er werd geroofd en gemoord dat het verschrikkelijk was. Het werd vooral erg toen een zekere Thomas Münzer zich aan het hoofd stelde en verklaarde een profeet te zijn. Hij zei dat hij openbaringen van God kreeg en al wat God hem beval, liet hij zijn volgelingen uitvoeren. Maar met zo'n optreden was Luther het natuurlijk helemaal niet eens. Zolang de boeren geen geweld hadden gebruikt had Luther hen gesteund, maar toen ze begonnen te roven en te moorden, ging Luther uit een ander vaatje tappen. Hij schreef een boek, waarin hij hen fel aanviel en waarin hij duidelijk maakte dat het optreden van Thomas Münzer niets met de Hervorming te maken had. Het was maar goed dat hij dit deed, want de vijanden van de Hervorming zeiden al: 'Zie je nu wel dat die Luther een echter revolutie-man is? Hij wil de hele wereld ondersteboven werken en daarvoor gebruikt hij vrome praatjes.'
Zo deed deze boerenopstand heel veel kwaad aan de Hervorming. Luther zag dat heel goed in en het bedroefde hem erg. Al spoedig schreef hij een tweede boek, dat hij noemde: 'Tegen de rovende en moordende boeren.' In dit boekje riep hij de vorsten en edelen op om zich teweer te stellen tegen de razende boeren. Wel kwam er nu spoedig verzet. Grote troepen soldaten trokken tegen de opstandelingen op. Münzer spoorde zijn volgelingen aan om moed te houden. Geen haar van hun hoofd zou gekrenkt worden, want hijzelf zou al de kogels van de vijand in de plooien van zijn kleed opvangen. Toen er echter met kanonnen geschoten werd en er duizenden vielen, ging de rest op de vlucht. Münzer zelf wist te ontsnappen. De volgende dag vond men hem. Hij lag op bed en zei dat hij ziek was. Maar dat hielp hem niet, evenmin als zijn berouw en zijn terugkeer tot de Roomse kerk; hij werd ter dood gebracht.
De slag bij Frankenhuizen had een einde gemaakt aan de gruwelijke boerenoorlog. Duidelijk was nu gebleken dat de Hervorming met deze revolutiemannen niets te maken had. Hand over hand won zij nu veld, waarbij Maarten Luther langzamerhand wat op de achtergrond kwam. Hij had zijn werk gedaan; hij was de baanbreker geweest en anderen zouden nu met en naast hem het werk voortzetten.
Uit: 'De Mijnwerkersjongen van Mansfeld' door P. de Zeeuw, wordt vervolgd
|
Kinderclub ‘De Zaaier’
De laatste gewone clubmiddag is inmiddels al weer achter de rug. We hebben het met elkaar gehad over Psalm 150. Daarin roept de Heere ons op om Hem te loven. Doe jij dat ook? De jongste kinderen zijn naar de kinderboerderij geweest. De andere kinderen deden in het bos het spel levend stratego. Fijn dat het zo gezellig was. Wat vliegt de tijd snel om. Voor Carolien, Esther, Gerrit, Harmen, Helene, Leon, Rogier en Thomas was het de laatste keer op de club. We wensen jullie Gods zegen toe in je verdere leven.
Op D.V. zaterdagmorgen 26 mei willen we met de kinderen van de kinderclub naar het kinderappèl in Putten gaan. Het thema van deze morgen is "God helpt!?" We gaan met elkaar luisteren naar een Bijbelverhaal over Naäman en een vrije vertelling. Verder zingen we met elkaar en kunnen we verschillende spelletjes doen. We zoeken voor deze morgen ouders die willen rijden naar Putten en weer terug. U kunt zich hiervoor opgeven bij Monica Moerman (dmoerman[at]kliksafe[punt]nl). Om te zorgen voor genoeg vervoer is het fijn om te weten welke kinderen er wel of niet meegaan. Wilt u dat via bovenstaand emailadres aan ons laten weten? We vertrekken om 8.30u bij de kerk en hopen om ongeveer 12.15u weer terug te zijn. Bij terugkomst eten we gezellig met elkaar, voor eten wordt gezorgd! Om 13.15u kunt u uw kind(eren) weer ophalen bij de kerk! Via de website van de HHJO (www.hhjo.nl/-12/kinderappel) kunnen de kinderen een kleurplaat downloaden, deze kleurplaat mag ingeleverd worden op het kinderappèl. Geeft u uw kind(eren) ook collectegeld mee voor deze morgen?
Groeten van alle jufs van de kinderclub
|
Puzzelhoekje
Beste jongens en meisjes,
Beste jongens en meisjes,
Wat kwamen er veel oplossingen. Fijn dat er zoveel kinderen meedoen met het puzzelen. Leuk Coen dat je ook mee gaat doen.
Dit keer een woordzoeker. Het gaat over het pinksterfeest.
Het puntenoverzicht is op dit moment: 21: Timo 20:Anna, 19: Lettie; 17: Harmen, Mike 16: Hélène15:Arian Nico 14:Menno, 13: Niels 12: Johan-Peter 11: Geke 8: Xander 6: Arianne, Jorim 5: Marieke, Leanne 4: Julia, Lisa, Dennis 2: Ruth,Thomas, Rutger, Coen 1: Esther en Tamara
Timo en Anna mogen een boek uitkiezen. Ik hoop de lijst naar jullie te mailen. Als ik weet welk boek je kiest, hoop ik het 's zondags achter in de kerk te leggen.
Je kunt de oplossing mailen naar puzzelhoekje@hhgede.nl of sturen naar: juf Annetta, P.v.d. Aalaan 2, 3927 DK in Renswoude
Vriendelijke groet, juf Annetta
|
|